İstifa eden işçi, ayrılma sebebi kanundaki sayılı hallerden biriyle örtüşüyorsa kıdem tazminatı alabilir. Kanun tazminatı “istifa” kelimesine değil, ayrılışın gerçek sebebine bağlar ve dilekçenin başlığı ne olursa olsun mahkeme sebebe bakar. Kanunda hakkı koruyan durumlar şunlardır.[1]
- Ücretin ödenmemesi, şeref ve namusa dokunan davranışlar, taciz ya da işin sağlık için tehlikeli olması gibi haklı fesih nedenleri bulunan işçi.[2]
- Muvazzaf askerlik hizmeti için ayrılan işçi.
- Yaşlılık, emeklilik ya da malullük aylığı veya toptan ödeme almak amacıyla ayrılan ve ilgili kuruma başvurduğunu belgeleyen işçi (emeklilik nedeniyle ayrılma).
- Yaşlılık aylığı için aranan yaş dışındaki şartları, yani gerekli sigortalılık süresini ve prim gününü dolduran işçi.
- Evlenme tarihinden sonraki bir yıl içinde kendi arzusuyla sözleşmeyi sona erdiren kadın işçi (evlilik nedeniyle ayrılma).
Ayrılma bildiriminde sebep açıkça yazılmalı, sonradan belgeyle gösterilebilmelidir.
Bunların dışında, haklı bir sebep ve özel bir durum olmaksızın kendi isteğiyle ayrılan işçi kural olarak tazminat alamaz. Tazminat çalışılan her tam yıl için hesaplandığından, en az bir yıllık hizmet de aranır.[1]
Kaynaklar
İlgili sorular
