İhbar süreleri kanunda gün değil hafta olarak sayılır ve işçinin kıdemine göre dört basamağa ayrılır. En kısa süre iki hafta, en uzun süre sekiz haftadır.

Kıdeme göre bildirim süreleri aşağıdaki tabloda gösterilmiştir.

İşçinin kıdemi	Bildirim süresi
İşi altı aydan az sürmüş	İki hafta
Altı aydan bir buçuk yıla kadar sürmüş	Dört hafta
Bir buçuk yıldan üç yıla kadar sürmüş	Altı hafta
Üç yıldan fazla sürmüş	Sekiz hafta

Süre, kıdem arttıkça uzar.

Bu süreler asgari niteliktedir. Taraflar iş sözleşmesiyle süreyi uzatabilir, ancak kanundaki süreden kısa bir süre kararlaştıramaz. Sözleşmede daha uzun bir süre yazıyorsa, o süre hem işçiyi hem işvereni bağlar ve ihbar tazminatı da bu uzatılmış süre üzerinden hesaplanır.

Sürenin ne zaman başladığı da önemlidir. Kanuna göre iş sözleşmesi, bildirimin diğer tarafa yapılmasından başlayarak ilgili sürenin sonunda feshedilmiş sayılır. Yani sayım, bildirimin karşı tarafa ulaştığı günden başlar. Kıdem ise bildirim zamanındaki çalışma süresine göre belirlenir. Bildirimin yazılı yapılması şart olmasa da, hangi tarihte yapıldığını gösterebilmek için yazılı ve imzalı teslim tercih edilmelidir.

Bildirim süresi içinde işçi çalışmaya devam eder ve ücretini almaya devam eder. Bu dönemde işveren, işçiye yeni bir iş bulması için ücret kesmeden iş arama izni vermek zorundadır. İşveren fesihte bildirim süresini ya da iş arama izinlerini yıllık izin süreleriyle iç içe geçiremez. Bu konu ihbar süresi ve yıllık izin yazısında ayrıca ele alınmıştır.

Deneme süresi içinde yapılan fesihte bu süreler uygulanmaz. Süre verilmeden yapılan fesihte ise süreye karşılık gelen ücret tutarında ihbar tazminatı doğar. İşveren bunu peşin ödeyerek de sözleşmeyi hemen bitirebilir. Kıdemin nasıl sayılacağı tartışmalıysa bir avukatın değerlendirmesi önem taşır.

Kaynaklar

İlgili sorular