İhbar süresinde iş arama izni günde en az iki saattir. Kanun, bildirim süreleri içinde işvereni, işçiye yeni bir iş bulması için gerekli iş arama iznini iş saatleri içinde ve ücret kesintisi yapmadan vermeye mecbur tutar. İzin süresi günde iki saatten az olamaz. Sözleşmeyle bundan fazlası kararlaştırılabilir.

İznin iş saatleri içinde kullanılması ve ücretten kesinti yapılmaması esastır. Yani işçi iki saati mesai bitiminden sonra çalışarak telafi etmek zorunda değildir ve bu saatlere ait ücretinden bir şey kesilemez.

İşçi isterse iş arama izin saatlerini birleştirerek toplu kullanabilir. Bunun şartı, toplu kullanımı işten ayrılacağı günden önceki günlere rastlatmak ve durumu işverene bildirmektir. Yazılı bildirim, ileride tarih ve miktar tartışması çıkmaması açısından yararlı olur.

İznin verilmemesinin hukuki sonucu üç noktada toplanır.

İşveren izni vermez ya da eksik kullandırırsa, o süreye ilişkin ücret işçiye ayrıca ödenir.
İşçi iş arama izni sırasında çalıştırılırsa, işveren çalışma karşılığı olmaksızın alacağı ücrete ek olarak çalıştırdığı sürenin ücretini zamlı öder.
Yargıtay uygulamasında iznin verilmemesinin yaptırımı bu ücret alacağıyla sınırlı tutulur ve izin verilmemesi tek başına ihbar önelini geçersiz hale getirmez.

İşveren fesihte bildirim süresini ve iş arama izinlerini yıllık izin süreleri ile iç içe de geçiremez. Süre hesabının dayanağı için ihbar sürelerinin kıdeme göre belirlenmesi, tazminatın nasıl bulunduğu için ihbar tazminatının hesabı yazısına bakılabilir. İzin hakkı ihlal edildiyse bir avukatın değerlendirmesi önem taşır.

Kaynaklar

İlgili sorular