Kira sözleşmesi esas olarak 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun kira hükümlerine tabidir. Kanun kira sözleşmesini, kiraya verenin bir şeyin kullanılmasını kiracıya bırakmayı, kiracının da kararlaştırılan kira bedelini ödemeyi üstlendiği sözleşme olarak tanımlar.[1]
Konut ve çatılı işyeri kiralarına ilişkin özel hükümler, bunlarla birlikte kullanımı kiracıya bırakılan eşya hakkında da uygulanır, ancak niteliği gereği geçici kullanıma özgülenmiş taşınmazların altı ay ve daha kısa süreyle kiralanmasında uygulanmaz.[2] Kamu kurum ve kuruluşlarının yaptığı bütün kira sözleşmeleri de bu hükümlere tabidir.[2] Ürün veren bir şeyin veya hakkın kullanılmasının ve ürünlerinin devşirilmesinin bedel karşılığında kiracıya bırakıldığı sözleşme ise ürün kirasıdır.[3]
Taraflar içeriği kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilir.[4] Konut ve çatılı işyeri kiralarında bu sınırlar dardır. Kira bedelinin belirlenmesi dışında kiracı aleyhine değişiklik yapılamaz.[5] Dava yoluyla sona erdirmeye ilişkin hükümler de kiracı aleyhine değiştirilemez.[6]
Usul tarafında, ilamsız icra yoluyla tahliyeye ilişkin hükümler ayrık olmak üzere kira ilişkisinden doğan davalara sulh hukuk mahkemesi bakar.[7] Aynı ayrıkla, kira ilişkisinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda dava açılmadan önce arabulucuya başvurulmuş olması dava şartıdır.[8] Kat mülkiyetli binada kat maliklerinin borçlarına dair hükümler bağımsız bölümlerdeki kiracılara da uygulanır.[9]
Başvuru yolları kira uyuşmazlığında izlenecek yollar yazısında, sonuç doğurmayan kayıtlar geçersiz kira şartları yazısında anlatıldı.
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m.299 ↩
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m.339 ↩
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m.357 ↩
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m.26 ↩
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m.343 ↩
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m.354 ↩
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m.4/1 ↩
- 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu m.18/B ↩
- 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu m.18 ↩
İlgili sorular
