Önalım davası açıldıktan sonra davalı payı başkasına devrederse davacı iki yoldan birini seçer. Ya devredenle olan davasından vazgeçip devralan kişiye karşı davaya devam eder ya da davasını devreden davalı hakkında tazminat davasına dönüştürür.[1] Bedel farkı ise kendiliğinden ödenmez, zararın ispatı gerekir.
Davaya devralana karşı devam edilir ve dava davacı lehine sonuçlanırsa, dava konusunu devreden ve devralan yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olur.[1] Bu yolda bedel kuralı değişmez. Hakim payın rayiç bedelini belirler, davacı bu bedel ile alıcıya düşen tapu giderlerini kesin süre içinde nakden yatırmazsa pay adına tescil edilemez.[2]
Tazminat yolunda bedel farkı tartışmalıdır.
- Bir ilk derece mahkemesi, ikinci satışın daha yüksek bedelle yapılmasından doğan zararın gerçekleştiği ispatlanmadan tazminata hükmedilemeyeceğine karar vermiştir.
- Bölge adliye mahkemesi istinaf başvurusunu reddetmiş, Yargıtay da bu kararı oy çokluğuyla onamıştır.
- Karşı oyda, davacının iki satış bedeli arasındaki farkı tazminat olarak isteyebileceği savunulmuştur.
Her taraf, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.[3] Tazminatı seçen davacının, uğradığı zararı somut delillerle ortaya koyması bu yüzden belirleyicidir.
Devralana karşı sürdürülen dava da şufa hakkının alıcıya karşı kullanılması kuralına dayanır. Bedelin yatırılması ve tescil aşaması için hisseli tapuda önalım davasına bakılabilir.
İlgili sorular
