Sözleşmede yazan artış oranı, bir önceki kira yılında tüketici fiyat endeksindeki on iki aylık ortalamalara göre değişim oranını geçmemek koşuluyla geçerlidir.[1] Sözleşmedeki oran bu sınırın altındaysa sözleşme uygulanır, üstündeyse artış yasal sınırı aşamaz.
Sözleşmeye yazılan kayda göre sonuç değişir.
| Sözleşmedeki kayıt | Uygulanacak artış |
|---|---|
| Yasal sınırın altında bir oran | Sözleşmedeki oran |
| Yasal sınırın üstünde bir oran | Yasal sınırı aşmayan artış |
| Sabit oran ya da başka bir endeks | Her kira yılında yasal sınırla karşılaştırılır |
| Artış kaydı yok | Hakim yasal sınırı geçmeden belirler |
Karşılaştırma her yenilemede ayrıca yapılır, çünkü ölçü bir önceki kira yılının oranıdır. Aynı sözleşme kaydı bu yüzden bir yıl sınırın altında, başka bir yıl üstünde kalabilir. Kural, bir yıldan uzun süreli kira sözleşmelerinde de uygulanır.[1] Taraflar artış konusunda anlaşmamışsa bedeli hakim, aynı oranı geçmemek koşuluyla kiralananın durumunu göz önüne alarak hakkaniyete göre belirler.[1]
Beş yıldan uzun süreli ya da beş yıldan sonra yenilenen sözleşmelerde, artış konusunda anlaşma yapılıp yapılmadığına bakılmaksızın yeni kira yılının bedeli hakim tarafından endeksteki değişim oranı, kiralananın durumu ve emsal kira bedelleri göz önünde tutularak belirlenir.[1]
Oranın bulunması için kira artışının hesaplanma yöntemine, sınırı aşan talepler için yasal sınır ve fazla artışa itiraz yazısına, diğer kayıtlar için sözleşmeye yazılsa da geçersiz sayılan şartlara bakabilirsiniz.
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m.344 ↩
İlgili sorular
