Kanundan doğan ücretsiz izinler, işçinin istemesi halinde işverenin vermek zorunda olduğu izinlerdir. İş Kanunu bunları analık, evlat edinme, koruyucu ailelik ve yıllık izin yolculuğu durumlarında tanır. Bu hallerde işverenin onayı aranmaz, işçinin istemi yeterlidir.
Kanunun saydığı haller şunlardır.
- Kadın işçiye analık izninin tamamlanmasından sonra isteği halinde altı aya kadar ücretsiz izin verilir.[1]
- Üç yaşını doldurmamış çocuğu evlat edinmede bu izin eşlerden birine ya da evlat edinene verilir.[1]
- Analık izninin bitiminden itibaren isteyen işçiye haftalık çalışma süresinin yarısı kadar ücretsiz izin verilir.[1]
- Koruyucu aile olan işçiye çocuğun teslim edilmesinden sonra isteği üzerine on gün ücretsiz izin verilir.[1]
- Yıllık iznini işyeri dışında geçirecek işçiye istemde bulunup belgelemesi halinde yol için toplam dört güne kadar ücretsiz izin verilir.[2]
Yarım çalışma şeklindeki izin birinci doğumda altmış, ikinci doğumda yüz yirmi, sonraki doğumlarda yüz seksen gündür.[1] Analık izninden sonraki altı aya kadar olan izin süresi yıllık izin hesabında dikkate alınmaz.[1]
Doğum sonrası iznin kullanımı doğum sonrası ücretsiz izin yazısında, işverenin diğer taleplerdeki takdiri ise ücretsiz izin talebinin kabulü yazısında anlatılır.
Kaynaklar
İlgili sorular
