İşçinin kendi isteğiyle talep ettiği ücretsiz izin kural olarak işverenin onayına bağlıdır. İşveren yalnız kanunun ücretsiz izni zorunlu tuttuğu hallerde talebi reddedemez. Taraflar ise aralarında anlaşarak çalışma koşullarını her zaman değiştirebilir.[1]
İşverenin kabul etmek zorunda olduğu haller şunlardır.
- Analık izninden sonra kadın işçinin isteğiyle altı aya kadar ücretsiz izin.[2]
- Analık izninin bitiminden itibaren haftalık çalışma süresinin yarısı kadar ücretsiz izin.[2]
- Koruyucu aile olan işçiye çocuğun teslim edilmesinden sonra on gün ücretsiz izin.[2]
- Yıllık iznini işyerinin bulunduğu yer dışında geçirecek işçiye, istemde bulunup belgelemesi halinde toplam dört güne kadar yol izni.[3]
Bu hallerin dışında işverenin kabul yükümlülüğü yoktur. İş sözleşmesinde ya da toplu iş sözleşmesinde ücretsiz izin hakkı tanınmışsa işçi ona dayanabilir. Talep yazılı yapılır ve verilen cevap saklanırsa ileride iznin kimin isteğiyle kullanıldığı tartışma konusu olmaz.
İznin hangi koşullarda geçerli sayılacağı geçerlilik şartları yazısında, kanunun saydığı izinler ise kanuni ücretsiz izinler yazısında anlatılır.
Kaynaklar
İlgili sorular
