Bir yılı doldurmadan ayrılan, haklı sebep olmadan istifa eden, ahlak ve iyi niyete aykırı davranışı yüzünden işverence çıkarılan ya da belirli süreli sözleşmesi süre sonunda biten işçi kıdem tazminatı alamaz.
İlk durumda ölçüt 1475 sayılı Kanun’un 14. maddesidir. Tazminat, işçi işe başladığı tarihten itibaren “her geçen tam yıl için” hesaplanır.[1] Tam bir yıl dolmadan sona eren sözleşmede ödenecek bir tutar oluşmaz. İkinci durumda işçi kendi isteğiyle ayrılmış sayılır. Haklı fesih, askerlik, emeklilik, evlilik gibi 14. maddede ve 4857 sayılı Kanun’un 24. maddesinde sayılan sebeplerden biri varsa istifa eden işçi de tazminat alır.[1][2]
İşverenin feshi de kıdemi her zaman kaldırmaz. Tazminatı ortadan kaldıran, 4857 sayılı Kanun’un 25. maddesinin II numaralı bendinde sayılan ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan hallere dayanan fesihtir.[3] Sağlık sebepleri ve zorlayıcı sebeplerle yapılan fesihte kıdem tazminatı yine ödenir.[1] Feshin dayandığı sebebi ispat yükü, bu sebepten lehine sonuç çıkaran işverendedir.[4]
Belirli süreli sözleşmenin süresinin dolması, 14. maddenin tazminata bağladığı fesih ve ayrılma halleri arasında sayılmaz. Süre dolmadan emeklilik, haklı fesih gibi maddede sayılan bir sebeple ayrılma ise tazminat hakkını doğurur.[1]
Tazminatı doğuran sebepleri tek tek görmek için hak kazanma şartları yazısına bakın. İstifa ettiyseniz istifada tazminat halleri sizin durumunuzu daha yakından anlatır.
İlgili sorular
