Ziynet eşyalarının varlığını ve karşı tarafta kaldığını ispat etmek için düğün kaydı, fotoğraflar, tanık beyanları, belgeler ve yemin delili kullanılabilir. Yargıtay, dava konusu ziynetlerin varlığının ve kadın eşte olmadığının şüpheye yer bırakmayacak biçimde ispatlanmasını arıyor.
İspatın konusunu, tarafların anlaşamadığı ve uyuşmazlığın çözümünü etkileyen çekişmeli vakıalar oluşturur.[1] Ziynet davasında iki vakıa öne çıkar, ziynetlerin düğünde takılmış olması ve bugün kimin elinde bulunduğu.
Düğünün videosu varsa kimin hangi altını taktığı görüntüden tespit edilebilir. Yargıtay, ziynetlerin niteliğinin bilirkişi raporuyla belirlenmesini ve yemin deliline dayanan tarafa yemin hakkının hatırlatılmasını istiyor. Yemin, davanın çözümü için önemli ve kişinin kendisinden kaynaklanan çekişmeli vakıalar hakkında teklif edilir.[2]
Tanık gösteren taraf, tanıkla ispat edeceği vakıayı ve tanıkların adı, soyadı ve adreslerini içeren listeyi mahkemeye verir. Listede gösterilmeyen kişi tanık olarak dinlenemez.[3] Kuyumcu faturası ya da banka kaydı gibi bir kurumda duran belge ispat için zorunluysa mahkeme ibrazını emreder.[4]
Kimin neyi kanıtlayacağı ziynet davasında ispat yükü yazısında, takıların hangi eşe ait sayıldığı ise düğün takıları yazısında anlatılıyor.
İlgili sorular
