Velayet, anne velayet görevini gereği gibi yerine getiremiyorsa, çocuğa yeterli ilgi göstermiyorsa ya da annenin yanında kalmak çocuğun üstün yararına aykırıysa anneye verilmez. Kanun anneye kendiliğinden öncelik tanımaz, boşanmada velayet çocuğun bırakıldığı tarafa aittir.[1]
Annenin velayete uygunluğunu zedeleyen olgular kanıtlanırsa velayet babaya bırakılabilir.
- Annenin deneyimsizlik, hastalık ya da başka bir yerde bulunma gibi sebeplerle velayet görevini yerine getirememesi
- Annenin çocuğa yeterli ilgiyi göstermemesi veya ona karşı yükümlülüklerini ağır biçimde savsaklaması
- Çocuğun bedensel ve zihinsel gelişmesinin annenin yanında tehlikeye girmesi
- Annenin kişisel ilişki düzenlemesine uymaması
Kanun ilk iki durumu, diğer koruma önlemleri yetersiz kalırsa velayetin kaldırılması sebebi olarak sayar.[2] Çocuğun gelişmesi tehlikedeyse hakim onu ana ve babadan alarak bir aile yanına veya bir kuruma da yerleştirebilir.[3] Velayet kendisine bırakılan ana kişisel ilişki düzenlemesinin gereklerini yerine getirmezse, çocuğun menfaatine aykırı olmamak kaydıyla velayet değiştirilebilir.[4]
Yargıtay, küçük yaştaki çocuğun yaşı gereği anne şefkatine ihtiyaç duyduğunu ve annesinden uzun süre ayrı kalmasının üstün yararına uygun olmadığını kabul eder. Annenin yeniden evlenmesi velayetin kaldırılmasını gerektirmez, ancak çocuğun menfaati gerektirdiğinde velayet sahibi değiştirilebilir.[5] Ana ve baba evli değilse velayet anaya aittir, ana küçük, kısıtlı ya da ölmüşse veya velayet kendisinden alınmışsa hakim çocuğun menfaatine göre vasi atar veya velayeti babaya verir.[6]
Karşılaştırma için velayetin anneye verildiği haller yazısına, ispat için velayet davasında deliller yazısına bakabilirsiniz.
İlgili sorular
