Velayet çocuğun bakımı, eğitimi ve temsili hakkında karar verme yetkisidir, iştirak nafakası çocuğun giderlerine para ile katılma borcu, kişisel ilişki ise çocukla görüşme hakkıdır. Boşanmada üçü aynı kararla düzenlenir, fakat her biri ayrı hak ve yükümlülük doğurur.
Velayette ana ve baba, çocuğun bakım ve eğitimi konusunda onun menfaatini gözeterek gerekli kararları alır ve uygular.[1] Velayetleri çerçevesinde üçüncü kişilere karşı çocuğun yasal temsilcisidirler.[2] Boşanmada velayet, çocuğun kendisine bırakıldığı tarafa aittir.[3]
Nafaka tarafında velayet kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.[4] Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.[5] Bakım borcu çocuğun ergin olmasına kadar sürer, çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa ana ve baba kendilerinden beklenebilecek ölçüde eğitimi sona erinceye kadar bakmakla yükümlüdür.[6]
Kişisel ilişkide ana ve babadan her biri, velayeti altında bulunmayan veya kendisine bırakılmayan çocukla uygun kişisel ilişki kurulmasını isteme hakkına sahiptir.[7] Çocuğun huzuru tehlikeye girer, ebeveyn çocukla ciddi olarak ilgilenmez ya da başka önemli sebepler varsa bu hak reddedilebilir veya kaldırılabilir.[8] Velayet kendisine bırakılan taraf kişisel ilişki düzenlemesine uymazsa, çocuğun menfaatine aykırı olmamak kaydıyla velayet değiştirilebilir.[8]
Nafaka tutarının belirlenmesi için iştirak nafakasının miktarı yazısına, velayet kararının ölçütleri için mahkemenin velayet ölçütleri yazısına bakabilirsiniz.
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m.339 ↩
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m.342 ↩
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m.336 ↩
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m.182 ↩
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m.329 ↩
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m.328 ↩
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m.323 ↩
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m.324 ↩
İlgili sorular
