Nitelikli dolandırıcılıkta Yargıtay’ın yakın tarihli kararları, zorunlu müdafi görevlendirilmesi ile yeterli araştırma yapılmadan verilen takipsizlik ve beraat kararları üzerinde toplanır. Aşağıdaki üç ilke, Yargıtay’ın ceza dairesinin kendi gerekçesinden alınmıştır.
İlk ilke savunma hakkıyla ilgilidir. Alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda, müdafii bulunmayan şüpheli veya sanığa istemi aranmaksızın müdafi görevlendirilir.[1] Yargıtay, bilişim sistemlerinin araç olarak kullanıldığı ya da failin kendisini kamu görevlisi veya banka çalışanı olarak tanıttığı dolandırıcılığın üç veya daha fazla kişiyle birlikte işlendiği ileri sürülen dosyalarda, zorunlu artırımla cezanın alt sınırının beş yılı aştığını kabul etmiştir. Bu dosyalarda müdafi atanmadan savunma alınıp mahkumiyet kurulmasını savunma hakkının kısıtlanması saymıştır.
İkinci ilke takipsizlik kararlarıyla ilgilidir. Yargıtay, para alındıktan sonra vaat edilen işin yapılmadığı şikayetlerde, şüphelinin baştan itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket edip etmediği araştırılmadan olayın hukuki ihtilaf sayılmasını eksik soruşturma olarak değerlendirmiştir. Sulh ceza hakimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görürse bunu açıkça belirterek Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir.[2] Yargıtay, eksik soruşturmaya dayanan takipsizlik kararına itirazın reddedilmesini değil, soruşturmanın genişletilmesini aramıştır.
Üçüncü ilke beraat kararlarıyla ilgilidir. Daire satışı için para alınan bir dosyada Yargıtay, satış yetkisinin bulunup bulunmadığı, tapu devrine engel olup olmadığı ve zararın karşılanıp karşılanmadığı araştırılmadan verilen beraat kararını bozmuştur.
Her karar kendi dosyasındaki olaya göre verilmiştir. Suçun tanımı için nitelikli dolandırıcılığın unsurları yazısına, davanın aşamaları için yargılama süreci yazısına bakabilirsiniz.
İlgili sorular
