Aval, kambiyo senedi üzerine atılan imzayla verilen ve aval vereni lehine imza attığı kişi gibi sorumlu kılan bir teminattır. Kefalet ise şekil şartları kanunda sayılan ayrı bir sözleşmedir. Temel fark, avalin senede bağlı kalması, kefilin sorumluluğunun ise asıl borcun varlığına bağlı olmasıdır.
Avalde şekil ve sorumluluk kuralları şöyledir.
- Aval şerhi senet ya da alonj üzerine yazılır.[1]
- Aval veren, kimin için taahhüt altına girmişse aynen onun gibi sorumlu olur.[2]
- Teminat altına alınan borç şekil eksikliği dışında bir sebeple batıl olsa da aval verenin taahhüdü geçerlidir.[3]
- Hamil, borçlanma sırasına bağlı olmadan aval verene doğrudan başvurabilir.[4]
Avale ilişkin bu hükümler bonolarda da uygulanır.[5] Kefalet sözleşmesi ise yazılı yapılmadıkça ve kefilin sorumlu olacağı azami miktar ile kefalet tarihi belirtilmedikçe geçerli olmaz.[6] Evli kişi, kanunda sayılan istisnalar dışında, ancak eşinin yazılı rızasıyla kefil olabilir.[7] Adi kefalette alacaklı, kanundaki haller dışında borçluya başvurmadıkça kefili takip edemez.[8] Asıl borç hangi sebeple sona ererse ersin kefil de borcundan kurtulur.[9]
Yargıtay’ın onadığı bir bölge adliye mahkemesi kararında, avalin geçerliliği için kanun koyucunun eş rızasını aramadığı ve bono üzerinde “kefil” yazmasının bu taahhüdü kefalete dönüştürmeyeceği kabul edilmiştir. Senetteki kefilin sorumluluğu bu nedenle aval kurallarıyla belirlenir ve borç ödenmezse alacaklının takip yolları aval verene karşı da kullanılabilir.
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m.701/1 ↩
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m.702/1 ↩
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m.702/2 ↩
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m.724/2 ↩
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m.778/3 ↩
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m.583 ↩
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m.584 ↩
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m.585 ↩
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m.598 ↩
İlgili sorular
