Türk Medeni Kanunu altı boşanma sebebi sayar. Bunlar zina, hayata kast ya da onur kırıcı davranış, suç işleme ve haysiyetsiz hayat sürme, terk, akıl hastalığı ve evlilik birliğinin temelinden sarsılmasıdır. Her sebebin kendine özgü şartı vardır.
Eşlerden biri zina ederse diğer eş, sebebi öğrendiği günden başlayarak altı ay ve her halde eylemin üzerinden beş yıl içinde boşanma davası açabilir.[1] Hayatına kastedilen, kendisine pek kötü davranılan ya da ağır derecede onur kırıcı davranışa uğrayan eş de aynı sürelerle dava açabilir.[2] İki durumda da affeden eşin dava hakkı yoktur.[2]
Küçük düşürücü bir suç işleyen ya da haysiyetsiz bir hayat süren eşle birlikte yaşaması beklenemeyen eş, her zaman boşanma davası açabilir.[3] Terk sebebinde ayrılığın en az altı ay sürmesi ve hakim ya da noter aracılığıyla yapılan ihtarın sonuçsuz kalması gerekir.[4] Akıl hastalığı ise ortak hayatı çekilmez kılıyorsa ve hastalığın geçmeyeceği resmi sağlık kurulu raporuyla tespit edilmişse boşanma sebebidir.[5]
Evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmek eşlerden beklenemeyecek derecede temelinden sarsılmışsa eşlerden her biri boşanma davası açabilir.[6] Daha önce açılan bir boşanma davası reddedilmiş, ret kararının kesinleşmesinden itibaren bir yıl geçmiş ve ortak hayat yeniden kurulamamışsa, eşlerden birinin istemi üzerine boşanmaya karar verilir.[6]
Kusurun nasıl belirlendiği için kusur tespiti yazısına, eşlerin uzlaştığı durum için anlaşmalı boşanmanın şartlarına bakabilirsiniz.
İlgili sorular
