Yürürlükteki kurala göre ceza davasında ayrıca süre tutum dilekçesi vermek gerekmez. İstinaf süresi hükmün açıklandığı günden değil, hükmün gerekçesiyle birlikte tebliğinden itibaren başlar ve iki haftadır.[1] Temyiz için de aynı süre ve başlangıç geçerlidir.[2]
Başvuru, hükmü veren mahkemeye dilekçe verilerek ya da zabıt katibine beyanda bulunularak yapılır, beyan tutanağa geçirilir.[1] Gerekçeyi gördükten sonra verilecek tek dilekçe artık yeterlidir.
İstinaf ile temyiz arasında önemli bir fark var. Sanık, katılan ve suçtan zarar görenin istinaf dilekçesinde nedenleri göstermemesi incelemeye engel olmaz.[3] Temyizde ise başvuran, hükmün neden bozulmasını istediğini göstermek zorundadır.[4] Temyiz dilekçesi temyiz sebeplerini içermiyorsa Yargıtay istemi reddeder.[5]
Kanun değişikliğinden önce verilen hükümlerde durum farklıdır. Yargıtay bu dosyalarda karar tarihinde yürürlükte olan eski düzenlemeyi uyguluyor ve gerekçe içermeyen süre tutum dilekçesinin ardından kanuni süresinde gerekçeli temyiz dilekçesi verilmemişse temyiz istemini reddediyor.
Hukuk davalarında da istinaf süresi iki haftadır ve ilamın taraflara tebliğiyle işlemeye başlar.[6]
Tutuklama gibi hüküm dışındaki kararlarda süre farklı işler, bu yol CMK 268 itirazı başlığında anlatılıyor. Mahkumiyetle birlikte verilen el koyma hükmü için müsadereye karşı istinaf ve temyiz sayfasına bakılabilir.
İlgili sorular
