Feragat edenin payının kime kalacağını sözleşme belirler. Feragat eden mirasçılık sıfatını kaybeder.[1] Mirastan feragat sözleşmesi belli bir kişi lehine yapılmamışsa, en yakın ortak kökün altsoyu lehine yapılmış sayılır.[2] Lehine feragat edilen kişi gösterilmişse Yargıtay’a göre feragat edenin payını o kişi alır.
Altsoya etki, feragatin karşılıklı olup olmamasına bağlıdır. Bir karşılık sağlanarak mirastan feragat, sözleşmede aksi öngörülmedikçe feragat edenin altsoyu için de sonuç doğurur.[1] Karşılık alarak feragat edenin çocukları ve torunları, sözleşmede aksi yazmıyorsa onun yerine geçerek pay isteyemez.
Dört durumda sonuç değişir.
| Durum | Sonuç |
|---|---|
| Lehtar gösterilmiş | Payı lehine feragat edilen kişi alır |
| Lehtar gösterilmemiş | Feragat en yakın ortak kökün altsoyu lehine sayılır |
| Karşılık alınmış | Aksi öngörülmedikçe altsoy için de sonuç doğar |
| Lehtar mirasçı olamamış | Feragat hükümden düşer |
Son satırdaki kural kanundan gelir. Mirastan feragat sözleşmesi belli bir kişi lehine yapılmış olup bu kişinin herhangi bir sebeple mirasçı olamaması halinde feragat hükümden düşer.[2] Lehtar gösterilmeyen sözleşmede ortak kökün altsoyu mirasçı olamazsa feragat yine hükümden düşer.[2] Yargıtay bu kuralı emredici saymaz, sözleşmede aksi kararlaştırılabilir.
Payların sayısal dağılımı için feragat halinde pay hesabı yazısına, lehtar gösterilen sözleşmeler için belirli kişi lehine feragat yazısına, ayrımlar için feragat türleri yazısına bakabilirsiniz.
İlgili sorular
