TCK 53 hak yoksunluğuna, mahkumiyet hükmüyle birlikte istinaf ve temyiz yoluna başvurarak karşı çıkılır. Yoksunluk, kasten işlenen suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucudur.[1]
- İlk derece mahkemesinin hükmüne karşı istinaf yoluna başvurulabilir.[2]
- İstinaf istemi, hükmün gerekçesiyle birlikte tebliğinden itibaren iki hafta içinde hükmü veren mahkemeye dilekçe verilerek ya da zabıt katibine beyanda bulunularak yapılır.[3]
- Bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin bozma dışında kalan hükümleri, kanunda sayılan istisnalar dışında temyiz edilebilir.[4]
- Temyiz istemi de gerekçeli hükmün tebliğinden itibaren iki hafta içinde yapılır.[5]
Yalnız sanık lehine istinafa başvurulmuşsa yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenen cezadan daha ağır olamaz.[6] Yargıtay, aleyhe istinaf bulunmayan bir dosyada bölge adliye mahkemesinin, ilk derece mahkemesince hükmedilmeyen ek hak yasağını ilk kez uygulamasını bu kurala aykırı bulmuştur.
İnfaz sırasında mahkumiyet hükmünün yorumunda duraksama olursa, duraksamanın giderilmesi için hükmü veren mahkemeden karar istenir.[7] Mahkemenin bu kararına karşı itiraz yoluna gidilebilir.[8] Cezası ertelenen, denetimli serbestlikle infaz edilen ya da koşullu salıverilen hükümlü hakkında, izne tabi meslek veya sanatın icrasına ilişkin yoksunluğun uygulanmamasına karar verilebilir.[9]
Yoksunluğun içeriği için TCK 53 kapsamındaki haklar, bitişi için hak yoksunluğunun sona ermesi, uygulama örnekleri için Yargıtay kararlarında TCK 53 yazısına bakabilirsiniz.
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m.53/1 ↩
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m.272/1 ↩
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m.273/1 ↩
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m.286 ↩
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m.291/1 ↩
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m.283/1 ↩
- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun m.98/1 ↩
- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun m.101/3 ↩
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m.53/3 ↩
İlgili sorular
